06 May 2015 0

Τι να γίνω όταν μεγαλώσω;

Ένα από τα κύρια ερωτήματα των μαθητών της Γ λυκείου είναι ποία σχολή να δηλώσουν στο μηχανογραφικό. Αυτό είναι ένα ερώτημα που σίγουρα ανοίγει μια τεράστια συζήτηση, αλλά ας κάνουμε μια προσπάθεια να το απλοποιήσουμε.

Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει ένας μαθητής πριν συμπληρώσει το μηχανογραφικό του, είναι να απαντήσει στην εξής ερώτηση: “τι θα μου άρεσε να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου;”. Φαντάζει απλή ερώτηση όμως είναι πραγματικά δύσκολο στο να απαντήσεις. Έπειτα αφού μπορέσει να καταλήξει σε κάποιες επιλογές, θα πρέπει να ελέγξει όλες τις διαδρομές από τις οποίες μπορεί να φτάσει στο στόχο του και να επιλέξει αυτή ή αυτές που είναι πιο κοντά στον τομέα ενδιαφέροντός του. Οι διαδρομές είναι φυσικά οι σχολές. Στη συνέχεια, ένα ζήτημα τεράστιας σημασίας είναι η αγορά εργασίας. Χωρίς πάντα να μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον, μια κουβέντα με ανθρώπους της αγοράς, που είναι χρόνια εκεί και γνωρίζουν, θεωρώ πως θα ήταν κατατοπιστική. Σίγουρα τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να λειτουργήσουν σαν μέντορες και να δώσουν κάποιες κατευθυντήριες οδούς.

Κατά την άποψή μου, κανένας μαθητής δε θα πρέπει να συμπληρώσει μηχανογραφικό αν δεν έχει κάνει την παραπάνω έρευνα. Θεωρώ, πως μπαίνοντας κάποιος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε έναν επιστημονικό τομέα που δεν ικανοποιεί τα θέλω και τα όνειρα του, μόνο άσχημες συνέπειες μπορεί να έχει. Είναι το χειρότερο συναίσθημα να κάνεις κάτι “αγγαρεία” και δεν αξίζει τον κόπο. Και όταν δεν κάνεις κάτι που να σε γεμίζει και που το αγαπάς, σίγουρα το κάνεις χωρίς να το χαίρεσαι και πολύ πιθανόν χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Θα κλείσω με τη φράση του Κομφούκιου, “διάλεξε μια δουλειά που να σου αρέσει και δε θα χρειαστεί να ξαναδουλέψεις για το υπόλοιπο της ζωής σου”. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν είναι δουλειά, όμως διαμέσου αυτής χτίζεται το μέλλον του καθενός!